Jos (34) woont in Noordwest en werkt voor de volkshuisvesting. Hij heeft als jurist expertise in milieuregelgeving, duurzaamheid en ruimtelijke ordening. Hij komt op voor betaalbaar wonen en een groene, toekomstbestendige en klimaatbestendige stadsontwikkeling. Voor een stad die bruist en waar je vrij kunt zijn.

Utrecht is mijn thuis. Maar voor veel mensen is dat onhaalbaar. Daarom hebben we meer ambitie op wonen nodig. Bouwen voor mensen die nu vastzitten door het tekort aan middenhuur en betaalbare koopwoningen. Geen stenen dozen, maar groene, levendige wijken. Zodat Utrecht een thuis voor iedereen kan bieden.

Ik ben opgegroeid in Rotterdam-Zuid en later Rockanje, in een omgeving waar hard werken vanzelfsprekend was en waar je leerde dat je niet moest zeuren, maar je mouwen opstropen: ‘niet lullen, maar poetsen’ is me met de paplepel ingegoten. Of, zoals mijn oma altijd zei, “vertrouw op God, maar doe zelf ook wat.” Die mentaliteit heeft me gevormd. Kansen moet je grijpen en je moet zelf aan de bak.

Dat betekent wel dat je die kansen moet kunnen krijgen. Utrecht is op veel plekken een prachtige, fijne stad. Maar zeker nog niet overal of voor iedereen. Ik geloof in een stad die ruimte geeft aan initiatief, die obstakels wegneemt en zorgt voor kansengelijkheid. Alleen zo kun je echt vrij zijn. Dat is waar ik mij onvermoeibaar voor wil inzetten.

Ik maak mij hard voor iedereen die – net als wij – Utrecht zijn thuis wil noemen. Ik zie hoe het voor steeds meer mensen onmogelijk wordt om hier een leven op te bouwen. Wat mij daarin het meest raakt, is dat dat mensen zijn zoals mijn ouders: een elektricien en een schooljuf. Mensen die de stad draaiende houden, verzorgen en onderwijzen. Dat moet anders.