Kirsten Alblas

Ik woon in Overvecht, samen met mijn partner, en in het weekend ook met zijn dochter. Ik was altijd een ontzettend bezige bij, maar door long covid kan ik een heleboel niet meer. Mijn leven is klein geworden, maar gelukkig is het wel nog steeds fijn. Ik ben dankbaar dat het me wel lukt om raadslid te zijn. En ik geniet van de kleine dingen die nog wel kunnen. Een korte wandeling door de natuur, een serie kijken met mijn lief, kletsen met zijn dochter, of theedrinken met een vriendin. 

Ik woon inmiddels 15 jaar in Utrecht. Toen ik hier kwam wonen was mijn idee ‘ik rond mijn master af en ben dan snel weer weg’. Ik zag mezelf niet wonen in de stad. Maar wat bleek ik dat mis te hebben! Ik kwam terecht op een fijne plek in Overvecht, waar ik genoeg natuur om me heen heb, en tegelijk ook op fietsafstand van de levendigheid in mijn wijk en verder. Met pareltjes als Hof van Cartesius, het Gagelbos, Oproer en Wawollie. Ik maakte hier vrienden, deed vrijwilligerswerk, werd verliefd, en ging langzaam van deze stad houden. 

Ik werk inmiddels 3,5 jaar met veel plezier voor de fractie, in verschillende rollen. Ik heb goed nagedacht of ik me weer verkiesbaar wilde stellen, en het antwoord bleek een duidelijke ja. Er lekker in zitten met dit werk kost tijd, en continuering is daarom belangrijk. Mijn werk voor de stad voelt nog niet klaar. Ik heb niet veel energie, maar wil de energie die ik heb wel met volle overtuiging inzetten voor de ChristenUnie Utrecht en daarmee voor de stad (inclusief Vleuten en De Meern). 

Utrecht moet wat mij betreft een gemeente zijn waarin we met elkaar zorgen voor Gods schepping. Dat betekent dat we een klimaatrechtvaardige stad zijn, dus dat we ook aan bomen, ander groen, water, en grote en kleine dieren denken als we beleid maken en vaststellen. En dat we altijd kijken naar dat ook mensen met een kleine portemonnee mee kunnen doen met bijvoorbeeld verduurzamen. Maar ook dat we ons realiseren dat uitstoot niet ophoudt aan de gemeentegrens, en dat onze manier van leven consequenties heeft voor mensen elders op de wereld. Maatschappelijk Verantwoord Inkopen moet dan ook de standaard zijn, net als toewerken naar een circulaire economie, om maar wat voorbeelden te noemen. Daarnaast betekent met elkaar zorgen voor Gods schepping ook dat we als Utrecht een gemeente zouden moeten zijn waarin we écht samenleven. Dat we onze buren, oud en jong, zien én naar ze omkijken, ook als ze niet op ons lijken.