Mensen centraal zetten, niet het systeem. Dat klinkt logisch en makkelijk en ook iets dat de meeste mensen elkaar graag gunnen. Medemenselijkheid, solidariteit en kansengelijkheid klinken voor veel van ons als universele waarden en zijn ook in Utrecht belangrijke uitgangspunten voor het met plezier samenleven in onze prachtige stad.

Veel van ons in Utrecht hebben het gelukkig ook daadwerkelijk goed. En op veel vlakken hebben we het misschien wel het beste getroffen van de hele wereld. Je zou tenslotte maar in Amsterdam – of serieuzer, in Kiev, Sudan of Gaza wonen of geboren zijn. Of op zoveel andere plekken waar je bestaansrecht en toekomst niet zeker of vanzelfsprekend zijn … .

Maar ondanks alle weelde in onze stad, bestaat ook in Utrecht nog steeds kansenongelijkheid, word je regelmatig nog steeds anders bekeken of bejegend als je van kleur, queer of specifieke leeftijd of sekse bent. Eigenlijk onbestaanbaar als je kijkt naar de welvaart, kennis en middelen waarover we beschikken.

Ik vind dan ook dat we onszelf in Utrecht uit mogen dagen de lat als stad hoger te leggen. Het is mogelijk om voor 2030 de kansengelijkheid in de stad te vergroten, armoede in zijn achteruit te zetten en de stad nóg socialer, groener en leefbaarder te maken.

Als docent en programmamaker in het hoger onderwijs, werk ik actief aan het vergroten van het zelfvertrouwen, het bewustzijn en de capaciteiten van (jonge) mensen om te durven het leven en de wereld naar je hand te zetten. Daarbij leg ik graag de nadruk op ieders individuele en gezamenlijke mogelijkheden om die dingen die de samenleving onder druk zetten samen echt ten positieve veranderd kunnen worden.

Jonge Utrechters mogen supporten zich in te zetten voor de stad als geheel, vind ik dan ook een groot voorrecht. Op naar een nog mooier U dus!