Ik kende Utrecht lange tijd vooral als de stad waar mijn oma na de oorlog haar werkzame leven begon. In haar voetsporen startte ook ik hier mijn carrière, toen ik voor mijn promotieonderzoek bij het Prinses Máxima Centrum naar Utrecht verhuisde. Sindsdien heb ik de stad echt leren kennen: de rust van de parken, de vernieuwde singel, het levendige centrum en de bereikbaarheid die Utrecht zo leefbaar maken.

Die bereikbaarheid moet behouden en verbeterd worden, zodat alle wijken goed met elkaar verbonden blijven. Tegelijk vraagt de groei van de stad om zorgvuldige keuzes in de ruimtelijke ordening: hoeveel ruimte blijft er voor groen, en hoe stemmen we mobiliteit en wonen duurzaam op elkaar af?

Gedreven door die overtuiging, en geïnspireerd door het pad van mijn oma voor wie Utrecht symbool stond voor kansen en een nieuwe start, stel ik mij verkiesbaar als kandidaat van D66 voor de gemeenteraad van Utrecht.