Mijn naam is Lieke en ik zet mij graag in voor een toekomstbestendig, rechtvaardig en sociaal Utrecht. Onze stad is een voorloper op het gebied van tolerant beleid en het nemen van maatschappelijke verantwoordelijkheid. In tijden waarin de landelijke politiek de medemenselijkheid lijkt te vergeten en bezuinigingspolitiek de overhand heeft is het aan onze stad om de rug recht te houden. In het Utrecht waar ik wil wonen is ruimte voor iedereen, ongeacht je achtergrond. Dat betekent fysieke ruimte, om te wonen, te werken, te studeren en bovenal ook van te genieten. Zo dient Utrecht structureel te investeren in duurzaam en creatief bouwen, met name als het gaat om sociale huur en studentenhuisvesting. Alleen door als gemeente de regie in handen te nemen bieden we de woningcrisis, die zo voelbaar is in onze groeiende stad, het hoofd. Daarbij is aandacht voor groen en leefbaarheid in de stad en daaromheen van essentieel belang. Dit geldt ook voor de opvang van statushouders, die juist zo’n behoefte hebben aan een veilig thuis waar de juiste ondersteuning en begeleiding binnen handbereik is. Zo biedt Utrecht een thuis aan iedereen. Ook spreekwoordelijke ruimte, om je vrij te bewegen, jezelf te zijn en eigen dromen na te jagen, is van groot belang maar zeker niet vanzelfsprekend. Zo dient Utrecht hen te ondersteunen die dat nodig hebben. Waar men niet wordt gestraft als het even niet goed gaat, maar weet hulp te vinden en een uitgestoken hand kan verwachten. Een stad waar gender-gerelateerd geweld op straat en achter de voordeur waar mogelijk voorkomen wordt en slachtoffers waar nodig langdurig en op duurzame manier worden ondersteund. Een Utrecht waar dak- en thuislozen niet verstoten en beboet worden, maar een eindje op weg worden geholpen om weer op eigen benen te kunnen staan. Daarnaast zie ik als student kunstgeschiedenis het belang in van een bloeiende kunst- en cultuursector die voor iedereen toegankelijk is ongeacht de grootte van je portemonnee. Hierin dient er ruimte te zijn voor alle vormen van expressie, waarbij culturele verschillen niet vermeden maar juist gevierd worden.