Ik ben Rayna, 23 jaar en ik ben geboren in Zuid-Limburg, maar woon inmiddels al bijna vijf jaar in Utrecht. Ik ben de politiek ingegaan, omdat ik niet langer kon toekijken hoe steeds meer jongeren bezwijken onder de druk. Zelfmoordcijfers stijgen, wachtlijsten lopen op en toch blijft beleid achter de feiten aanlopen. Dat raakt mij diep. 

Ik weet namelijk hoe het voelt. Toen ik 16 was, stond ik zelf op het punt om een einde aan mijn leven te maken. Die ervaring vormt wie ik ben. Niet als litteken, maar als kompas. Het herinnert mij eraan hoe levensbepalend het is dat iemand luistert. Dat iemand je ziet op het moment dat het ertoe doet. 

Daarom sta ik hier. Niet voor mijzelf, maar voor alle jongeren die nu vechten in stilte. Voor wie zich onveilig voelt om zichzelf te zijn. Voor wie we zijn kwijtgeraakt, omdat hulp te laat kwam. Jullie verhalen verdienen meer dan mooie woorden; ze verdienen actie, lef en iemand die voor ze vecht.

Als ik spreek, doe ik dat met mijn hart én met mijn vuist op tafel. Omdat niemand onzichtbaar zou mogen zijn in deze stad. Omdat Utrecht zorgzamer kan. Menselijker. Moediger.

Landelijk wordt er bezuinigd op zorg, maar lokaal kunnen en móéten we het verschil maken. Ik wil dat Utrecht investeert in menselijke en toegankelijke zorg. Daarnaast spelen sport, ontmoeting en cultuur een sleutelrol. 

Mijn stem is geen belofte voor later. Het is er een voor nu. En ik zal die stem blijven gebruiken: voor jou, voor ons en voor wie dat zelf niet (meer) kan.